Γ. Κρικρής για το «Σπίτι Μου 2»: «Άλλη μια διάψευση στην ελπίδα των νέων ζευγαριών»

Κριτική στην κυβερνητική διαχείριση του προγράμματος «Σπίτι Μου 2» ασκεί ο Γ. Κρικρής, με αφορμή την αιφνιδιαστική αλλαγή της καταληκτικής ημερομηνίας ολοκλήρωσης των διαδικασιών από τις 31 Αυγούστου στις 2 Ιουνίου 2026.

Ο υποψήφιος Δήμαρχος και δημοτικός σύμβουλος Νέας Σμύρνης, Γιώργος Κρικρής, απέστειλε στην εφημερίδα μας την ακόλουθη επιστολή την οποία και δημοσιεύουμε αυτούσια για το πρόβλημα των διαρκών παρατάσεων στα προγράμματα που εξαγέλλει η κυβέρνηση και στην προκειμένη περίπτωση το Πρόγραμμα «Σπίτι Μου 2»:

Το «Σπίτι Μου 2» σχεδιάστηκε για να είναι μια πραγματική ευκαιρία για νέους ανθρώπους που προσπαθούν να φύγουν από το παιδικό τους δωμάτιο και να αγοράσουν το δικό τους σπίτι. Και επειδή ο σκοπός είναι δίκαιος και πατά σε μια κοινωνική ανάγκη, δημιούργησε υψηλές προσδοκίες στην κοινωνία.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη όμως και το επιτελικό κράτος κατάφεραν, άλλη μια φορά, να διαψεύσουν τις ελπίδες των νέων. Για να νιώσουν οι νέοι ότι υπάρχει προοπτική δημιουργίας οικογένειας απαιτείται σαφές χρονικό πλαίσιο και όχι αιφνιδιασμοί από την Πολιτεία. Βλέπουμε για ακόμη μια φορά ένα πρόγραμμα που ξεκινά με μεγάλες προσδοκίες αλλά στην πράξη εγκλωβίζει τους πολίτες σε πίεση, ασφυκτικές προθεσμίες και γραφειοκρατία.

Η ξαφνική αλλαγή της καταληκτικής ημερομηνίας από τις 31 Αυγούστου στις 2 Ιουνίου 2026 δεν είναι μια απλή διαδικαστική αλλαγή. Είναι μια απόφαση που ανατρέπει τον προγραμματισμό χιλιάδων νέων ανθρώπων που ήδη προσπαθούν να ολοκληρώσουν εγκρίσεις δανείων, τεχνικούς και νομικούς ελέγχους, συμβολαιογραφικές πράξεις και τραπεζικές διαδικασίες που όλοι γνωρίζουμε πόσο αργά προχωρούν στην ελληνική πραγματικότητα.

Γι’ αυτό και η παρέμβαση του Συνηγόρου του Πολίτη έχει ιδιαίτερη σημασία. Γιατί όταν μια ανεξάρτητη αρχή ζητά το αυτονόητο, μια παράταση και μια στοιχειώδη μεταβατική περίοδο, τότε γίνεται ξεκάθαρο ότι το πρόβλημα δεν είναι οι πολίτες που δεν πρόλαβαν. Είναι ο τρόπος που οργανώνονται και εφαρμόζονται αυτές οι πολιτικές.

Και εδώ προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα: γιατί συνεχίζουμε να μην αξιοποιούμε ευρωπαϊκές καλές πρακτικές; Σε πολλές χώρες υπάρχουν στεγαστικά προγράμματα με σταθερούς κανόνες, λιγότερη γραφειοκρατία και πραγματική υποστήριξη προς τους νέους ανθρώπους. Αντίθετα εδώ, εξαντλούμε συχνά τους δικαιούχους με ασφυκτικές προθεσμίες, επιπλέον δικαιολογητικά και αλλαγές της τελευταίας στιγμής.

Αν θέλουμε πραγματικά να στηρίξουμε τη νέα γενιά και να αντιμετωπίσουμε το δημογραφικό, τότε χρειάζονται πολιτικές που δημιουργούν αίσθημα ασφάλειας και σταθερότητας.

Γιατί κανείς δεν μπορεί να σχεδιάσει το μέλλον του όταν νιώθει ότι κάθε βήμα του γίνεται μέσα σε αβεβαιότητα και διαρκή πίεση.

Όλη αυτή η κατάσταση, και παρόμοιες εμπειρίες σε ανάλογα πεδία, δείχνει ότι αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί λόγω κόπωσης και διαφθοράς. Οι πολίτες, ιδίως οι νεότερες γενιές λένε φτάνει πια. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι η εκλογική βάση του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι οι άνω των 55 ετών.