Χρήστος Πολίτης: Ο «επαναστάτης» της Νέας Σμύρνης έφυγε όπως ακριβώς έζησε

Μια από τις πιο εμβληματικές μορφές της ελληνικής τέχνης, ο Χρήστος Πολίτης, δεν είναι πια ανάμεσά μας. Ο ηθοποιός που ταυτίστηκε όσο λίγοι με την ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης, άφησε την τελευταία του πνοή τη Δευτέρα 5 Ιανουαρίου, σε ηλικία 83 ετών, στο σπίτι του στη Νέα Σμύρνη.

Η απομόνωση στη Νέα Σμύρνη

Τα τελευταία χρόνια, ο Χρήστος Πολίτης είχε μετατρέψει το διαμέρισμά του στη Νέα Σμύρνη σε ένα προσωπικό «άβατο». Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και την έντονη κοινωνική ζωή, επέλεξε τη συνειδητή απομόνωση.

Ζούσε μόνος, αντιμετωπίζοντας με αξιοπρέπεια σοβαρά προβλήματα υγείας (κυρίως αναπνευστικά), τα οποία τον είχαν περιορίσει πρακτικά τον τελευταίο χρόνο.

Ο αδελφός του, Γιώργος Πιατουλάκης, τον βρήκε νεκρό μία ημέρα μετά τον θάνατό του. Όπως αποκάλυψε, η μοναξιά ήταν συνειδητή απόφαση του αδελφού του: «Ήθελε να μένει μόνος του, ήταν επιλογή του... να μην έχει καμία σχέση με κανέναν», δήλωσε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας έναν άνθρωπο σεμνό που δεν ήθελε να απασχολεί την κοινή γνώμη με την προσωπική του ζωή.

Η φιλοσοφία ενός ελεύθερου πνεύματος και το «μέλλον» που είχε προβλέψει

Σε μια από τις τελευταίες και σπάνιες συνεντεύξεις του, ο Χρήστος Πολίτης είχε επιδείξει μια σχεδόν προφητική και αφοπλιστική ειλικρίνεια. Όταν ρωτήθηκε για το μέλλον του, απάντησε: «Το μέλλον μου είναι ο θάνατος. Το μόνο σίγουρο». Δεν φοβόταν το τέλος, παρά μόνο την ταλαιπωρία. Ήταν ένας άνθρωπος που είχε συμφιλιωθεί με τη φθορά.

Περιφρονούσε την έννοια της δόξας. «Εδώ καλά-καλά δεν μας γνωρίζουν τα δικά μας πρόσωπα σε αυτή τη ζωή. Ωραία, θα πουν ότι ο παππούς μας ήταν σπουδαίος. Ε, και;».

Με λόγο αιχμηρό, είχε ασκήσει σκληρή κριτική στα πρόσωπα της εξουσίας και στις «δυναστείες», τονίζοντας ότι η μόνη αξία που μετράει είναι να παραμένει κανείς δίκαιος και να μην χρησιμοποιεί τους άλλους ανθρώπους.

Η καλλιτεχνική του διαδρομή

Παρά την απομόνωση των τελευταίων ετών, η παρακαταθήκη του παραμένει ανεξίτηλη:

Θέατρο

Απόφοιτος του Εθνικού Θεάτρου, υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του «Απλού Θεάτρου». Υπηρέτησε την αρχαία τραγωδία στην Επίδαυρο και συνεργάστηκε με τους κορυφαίους όλων των ειδών θεάτρου: Μινωτής, Βουγιουκλάκη, Αλεξανδράκης.

Κινηματογράφος

Από τη Λεωφόρο του Μίσους (1968) μέχρι τον εμβληματικό Άγιο Νεκτάριο (1969), ο Πολίτης έδειξε ότι διέθετε μια σπάνια πνευματικότητα στην οθόνη. Το 2022, η επιστροφή του στην ταινία Broadway υπενθύμισε σε όλους την κλάση του.

Τηλεόραση και Λάμψη

Για 14 χρόνια (1991-2005) ως «Γιάγκος Δράκος», έγινε ο απόλυτος πρωταγωνιστής της ελληνικής τηλεόρασης, ένας ρόλος που τον καθιέρωσε αλλά ίσως και να τον κούρασε, οδηγώντας τον τελικά στην απόσυρση.

Ένας άνθρωπος που πορεύτηκε με τους δικούς του όρους

Ο Κώστας Τερζάκης, ο οποίος είχε ενσαρκώσει τον θρυλικό ρόλο του «Ευλογητού» στη σειρά «Λάμψη» και είχε συνεργαστεί για πολλά χρόνια με τον Χρήστο Πολίτη, μίλησε για εκείνον στην εκπομπή «Στούντιο 4» μετά την είδηση του θανάτου του. Συγκεκριμένα, ανέφερε για τον Χρήστο Πολίτη:

«Ο Χρήστος Πολίτης ήταν ένας επαναστάτης. Αν η σύγχρονη επανάσταση είναι να αγαπάμε και να παραμένουμε άνθρωποι, αυτός πορεύτηκε όλη του τη ζωή σύμφωνα με τις αξίες και την αισθητική και τη δική του λογική, με όποιο κόστος. Πορεύτηκε μόνο με αγάπη και με προσφορά ανιδιοτελή»

Η τελευταία του επιθυμία

Πιστός στις αρχές του και στην απλότητα, ο Χρήστος Πολίτης είχε ζητήσει ρητά: «Δεν θέλω κανένα παπά, καμία κηδεία, κανένα πένθος, κανένα μαύρο. Μια απλή αποτέφρωση και τέρμα. Απλότητα». Επιθυμούσε μια λιτή διαδικασία χωρίς κοινωνικές συμβάσεις.

Η σορός του θα οδηγηθεί για αποτέφρωση στη Ριτσώνα τη Δευτέρα, κλείνοντας με τον πιο αθόρυβο και αξιοπρεπή τρόπο έναν κύκλο ζωής γεμάτο «Λάμψη», αλλά και βαθιά εσωτερική αλήθεια.

Η Νέα Σμύρνη αποχαιρετά έναν από τους πιο εμβληματικούς κατοίκους της, έναν άνθρωπο που απέδειξε ότι η μεγαλύτερη επανάσταση είναι να ζεις και να πεθαίνεις με τους δικούς σου όρους.

Φωτογραφίες: Ανδρέας Σιμόπουλος