Έκλεισε το Avenue 32, ο «αστικός κήπος» στην Πλατεία της Νέας Σμύρνης

Η πρόσφατη διακοπή της λειτουργίας του Avenue 32 στην πλατεία της Νέας Σμύρνης δεν σημαίνει απλώς το κλείσιμο ενός ακόμα καφέ, αλλά το τέλος ενός πρωτοποριακού σχεδιαστικού εγχειρήματος που είχε ως στόχο την εναρμόνιση του ιδιωτικού χώρου με τον δημόσιο χαρακτήρα της περιοχής.

Έκλεισε το Avenue 32, πρώην Coffee Avenue, που βρισκόταν στην καρδιά της πλατείας της Νέας Σμύρνης (25ης Μαρτίου 32) και αποτέλεσε για χρόνια ένα από τα πιο δημοφιλή στέκια της περιοχής.

Η διακοπή της λειτουργίας του οφείλεται κυρίως σε επιχειρηματικούς λόγους και αλλαγή ιδιοκτησιακού πλάνου.

Σύμφωνα με την εικόνα που επικρατεί στην τοπική αγορά, το κλείσιμο δεν είναι προσωρινό για ανακαίνιση, αλλά οριστικό για το συγκεκριμένο concept.

Στον χώρο της εστίασης στην πλατεία υπάρχει πολύ μεγάλη κινητικότητα και συχνά οι ιδιοκτήτες επιλέγουν να κλείσουν ένα μαγαζί για να προχωρήσουν σε κάτι εντελώς καινούργιο ή να μεταβιβάσουν την επιχείρηση σε άλλο όμιλο.

Όσον αφορά το αν θα ξανανοίξει:

• Με το ίδιο όνομα: Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ή επίσημη ενημέρωση ότι το Avenue 32 θα επιστρέψει με τη μορφή που το γνωρίζαμε.

• Ο χώρος: Το συγκεκριμένο ακίνητο είναι "φιλέτο" στην πλατεία, οπότε είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα αξιοποιηθεί για νέο κατάστημα εστίασης ή καφέ στο άμεσο μέλλον, πιθανότατα όμως με διαφορετική ονομασία και ταυτότητα.

Είναι κρίμα όταν κλείνουν μαγαζιά που έχουμε συνδέσει με τις βόλτες μας, αλλά η πλατεία της Νέας Σμύρνης πάντα βρίσκει τον τρόπο να ανανεώνεται γρήγορα.

Η ιδιαίτερη φιλοσοφία του χώρου

Το Coffee Avenue, όπως ήταν η αρχική του ονομασία, σχεδιάστηκε με μια ιδιαίτερη φιλοσοφία που επεδίωκε να επιστρέψει τον χώρο πίσω στην πλατεία, ενσωματώνοντας τα εμβληματικά στοιχεία του νερού και των σιντριβανιών που χαρακτηρίζουν το σημείο συνάντησης των Νεοσμυρνιωτών.

Η αρχιτεκτονική παρέμβαση στον εξωτερικό χώρο του καταστήματος αποτέλεσε μια πραγματική πρόκληση, καθώς έπρεπε να δημιουργηθεί μια διακριτή ταυτότητα χωρίς να αλλοιωθεί η φυσιογνωμία της πλατείας. Με δεδομένο ότι οι κατασκευές έπρεπε να είναι μη μόνιμες και μετακινήσιμες, ο σχεδιασμός επικεντρώθηκε στην κοινωνικοποίηση και την ιδιωτικότητα.

Τα καθιστικά σε μορφή παγκακίων τοποθετήθηκαν στρατηγικά, προσφέροντας είτε θέα στα συντριβάνια και τον πεζόδρομο, είτε πιο απομονωμένες γωνιές, ενώ ένα κεντρικό καθιστικό δέσποζε στο κέντρο, υπενθυμίζοντας τη σημασία της ανθρώπινης επαφής σε μια εποχή που αυτή τείνει να εκλείψει.

Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της παρέμβασης ήταν η δημιουργία μιας «μικρής όασης» ή ενός θύλακα αστικού πρασίνου (urban garden). Μέσα από τη χρήση ξύλινων καφασωτών στην οροφή από όπου αναρτήθηκαν φυτά, αλλά και την τοποθέτηση πράσινου στις πλάτες των καθισμάτων, το κατάστημα προσέφερε στους κατοίκους μια αίσθηση φύσης που έλειπε από το πυκνοδομημένο αστικό περιβάλλον.

Σε συνδυασμό με τα προσεκτικά μελετημένα σενάρια φωτισμού για κάθε ώρα της ημέρας, ο χώρος αυτός δεν ήταν απλώς ένα καφέ, αλλά ένα ζωντανό κομμάτι της πλατείας που επικοινωνούσε με το περιβάλλον του.

Αυτή η ιδιαίτερη προσέγγιση είναι που έκανε το Avenue 32 να ξεχωρίζει από τα παρακείμενα καταστήματα, καθώς δεν λειτούργησε ποτέ ως ένας «ξένος» οργανισμός, αλλά ως μια φυσική συνέχεια της διαμόρφωσης της πλατείας.

Σήμερα, καθώς ο χώρος ετοιμάζεται για το επόμενο κεφάλαιό του, η κληρονομιά αυτού του αστικού κήπου παραμένει ως υπενθύμιση του πώς η αρχιτεκτονική μπορεί να αναβαθμίσει την καθημερινή εμπειρία της εξόδου μας.